Ο κόσμος αλλάζει μόνο όταν αλλάζουν οι άνθρωποι που τον υπηρετούν

Μπορεί να μην έχουμε το ταλέντο στο ρουσφέτι…

Αλλά έχουμε ταλέντο στην αλήθεια.

Μπορεί να μην έχουμε το «ταλέντο» να στήνουμε μηχανισμούς.
Να μην ξέρουμε να ρίχνουμε «χιόνι» στην κάλπη.
Να μην εξαγοράζουμε ψηφοφόρους.
Να μην πληρώνουμε εισιτήρια φοιτητών με κρατικά λεφτά λίγο πριν τις εκλογές.
Να μην έχουμε οικογενειακά δίκτυα δεκαετιών, offshore και συμβόλαια με ολιγάρχες.

Αλλά έχουμε κάτι άλλο:
Το πάθος να υπηρετήσουμε τον τόπο μας με καθαρότητα.
Το θάρρος να μην συμβιβαστούμε.
Το ταλέντο να λέμε «όχι» εκεί που οι άλλοι λένε «πόσα θέλεις».

Αν η «πολιτική εμπειρία» σημαίνει να είσαι χωμένος, να “χρωστάς” χάρες, να προστατεύεις τους δικούς σου και να κάνεις πως δεν βλέπεις, τότε ναι – είμαστε άπειροι. Και καμαρώνουμε για αυτό.

Γιατί δεν μάθαμε να διορίζουμε‧
Μάθαμε να δουλεύουμε.
Δεν μάθαμε να εξαρτιόμαστε‧
Μάθαμε να στηριζόμαστε στις δικές μας ιδέες.
Δεν μάθαμε να εκβιάζουμε‧
Μάθαμε να πείθουμε.
Και δεν μάθαμε να εξαγοράζουμε συνειδήσεις.

Μάθαμε να τις τιμάμε.

Ο κόσμος αλλάζει μόνο όταν αλλάζουν οι άνθρωποι που τον υπηρετούν.

Αν συνεχίσουμε να ψηφίζουμε τους ίδιους, θα ζούμε τα ίδια.
Αν δεν σπάσουμε την αλυσίδα του “βόλεμα – εξάρτηση – ανταμοιβή”,
το αύριο θα είναι αντίγραφο του χθες.

Ο τόπος χρειάζεται μια νέα πολιτική κουλτούρα.
Που δεν έχει χορηγούς.
Που δεν μιλά με σπόνσορες.
Που δεν προσκυνά τα ίδια τζάκια.

Και ναι — σε αυτό το νέο ξεκίνημα, υπάρχουν πρόσωπα που παλεύουν να το εκφράσουν.
Όπως ο Νίκος Ανδρουλάκης, που δεν προέρχεται από πολιτικό τζάκι, δεν μοιράζει αναθέσεις και δεν κουβαλά βαλίτσες με σκάνδαλα.
Και όπως δεκάδες νέα στελέχη σε όλη τη χώρα, που μπήκαν στην πολιτική όχι για να ζήσουν από αυτή, αλλά για να την αλλάξουν.

Εμείς είμαστε μαζί τους.
Όχι γιατί είναι “τέλειοι”, αλλά γιατί είναι καθαροί.
Όχι γιατί “τα ξέρουν όλα”, αλλά γιατί ξέρουν να ακούν.
Όχι γιατί “έχουν μέσον”, αλλά γιατί έχουν φλόγα.

Γιατί όχι αυτοί;
Γιατί όχι εμείς;
Αν όχι τώρα, πότε;

Και μιας και μιλάμε για Δημοκρατία, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά:

Να αναγράφεται ξεκάθαρα πάνω στο ψηφοδέλτιο πόσους σταυρούς βάζουμε.
Για να μην γίνονται «λάθη».
Για να μην ακυρώνονται ψήφοι.
Για να μην μπορεί κανείς να πει την επόμενη μέρα: «μα δεν ήξερα».

Γιατί η καθαρότητα δεν είναι απλώς σύνθημα – είναι πράξη.

Και μιας και μιλάμε για πράξεις, να το πούμε καθαρά:

Αν με τον ΟΠΕΚΕΠΕ στήθηκε το 41%…
κι αν άλλος ψηφίζει επιστολικά για εμάς στη Βουλή,
τότε όταν διεκδικούμε κάτι για τον τόπο μας,
ακούγεται ένα αόρατο “σκάσε εσύ, Δωδεκανήσιε — μη μιλάς”.

Γιατί τότε η ψήφος μας θα μετρά μόνο για να βγάλει το αποτέλεσμα.
Όχι για να ακουστεί η φωνή μας.
Αυτό, αν δεν το αλλάξουμε εμείς, δεν θα το αλλάξει κανείς.

Παναγιώτης Π. Κουνάκης
Αν. Γραμματέας Τουρισμού ΠΑΣΟΚ