Ελεύθερες εκλογές ή “διευκολυμένες”;

Αναρωτιέται κανείς:

Τι θα συνέβαινε αν οι εκλογές διεξάγονταν χωρίς θεσμικά παραθυράκια και εξωθεσμικά “μαγειρέματα”;

• Χωρίς προεκλογικά charter για φοιτητές, που μυστηριωδώς εμφανίζονται όταν πλησιάζει η κάλπη.

• Χωρίς «δημοσιογραφικές υπηρεσίες» που ξεχνούν την αντικειμενικότητα και μετατρέπονται σε φερέφωνα της εξουσίας.

• Χωρίς δικηγόρους και δικαστικούς αντιπροσώπους “ουδέτερους”, αλλά πάντα σε «σωστό» τραπέζι.

• Χωρίς ΟΠΕΚΕΠΕ που θυμάται να πληρώσει παράνομα ή νόμιμα όταν το επιτελικό ρολόι γράφει προεκλογική περίοδο.

• Χωρίς ρουσφέτια, εκβιασμούς, υπόγειες πιέσεις σε εργαζόμενους.

• Χωρίς φακελάκια έξω από τις κάλπες, με “νόμιμες” αλλά ηθικά χυδαίες ανταμοιβές.

Θα ήταν άραγε το εκλογικό αποτέλεσμα το ίδιο;

Όταν η ψήφος δεν είναι ελεύθερη αλλά καθοδηγούμενη από φόβο ή εξάρτηση,

όταν το πολιτικό κριτήριο γίνεται αντικείμενο συναλλαγής,

τότε έχουμε δημοκρατία ή σκηνοθετημένη συμμετοχή;

Το Σύνταγμα προβλέπει ελεύθερη, μυστική, ισότιμη ψήφο.

Πόσο “ελεύθερη” είναι στην πράξη;

Και έχει ενδιαφέρον που κάποιοι λένε με θράσος:

«Χρειάζεται εμπειρία»…

Μιλάνε για την εμπειρία στη διαπλοκή; Στην προεκλογική “εργολαβία”; Στο τάξιμο;

Αν έτσι χτίζονται τα 41%,

αν έτσι εκλέγονται οι «έμπειροι»,

πώς περιμένουμε να αλλάξει κάτι;

Η σχέση πολιτών και πολιτικών χρειάζεται restart.

Όχι άλλη κοροϊδία. Όχι άλλα πλαστά συμβόλαια εξουσίας.

Ήρθε η ώρα για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο –

βασισμένο στην ειλικρίνεια, την ισοτιμία και την πολιτική αλήθεια.

Παναγιώτης Π. Κουνάκης

Αν. Γραμματέας Τουρισμού ΠΑΣΟΚ