Επτά χρόνια τώρα, το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» παρουσιαζόταν ως εργαλείο αποτελεσματικότητας. Στην πράξη, όμως, ειδικά για την περιφέρεια και τα νησιά, λειτουργούσε ως ένας μηχανισμός υπερσυγκέντρωσης εξουσίας. Οι αποφάσεις λαμβάνονταν από μια κλειστή ομάδα, μακριά από την κοινωνία, και συχνά μακριά από τους ίδιους τους βουλευτές, που καλούνταν εκ των υστέρων να τις υπερασπιστούν.

Ποιος μπορεί να εξηγήσει γιατί το μεταφορικό ισοδύναμο καθυστερεί 3 και 4 χρόνια, οδηγώντας τις επιχειρήσεις σε ασφυξία; Ποιος μπορεί να απαντήσει γιατί η Κρήτη εντάσσεται, ενώ άλλα νησιά μένουν πίσω; Γιατί ο ΦΠΑ στη Ρόδο παραμένει στο 24%, όταν η νησιωτικότητα υποτίθεται ότι αποτελεί εθνική προτεραιότητα; Και γιατί, μετά από τόσες εξαγγελίες, το νοσοκομείο της Κω παραμένει ακόμη στα χαρτιά;

Δεν θέλω να πιστεύω ότι οι βουλευτές της Δωδεκανήσου δεν θέλουν να δώσουν λύσεις. Είναι ότι, όπως πλέον παραδέχονται αρκετοί βουλευτές της περιφέρειας, δεν είχαν τον ρόλο που όφειλαν και ήθελαν να έχουν. Το «επιτελικό κράτος» τους μετέτρεψε από διαμορφωτές πολιτικής σε διαχειριστές εικόνας. Από εκπροσώπους των πολιτών, σε μεταφορείς αποφάσεων τρίτων.

Ένα κλειστό κύκλωμα γύρω από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, μαζί με κάποια δικηγορικά γραφεία ως κέντρα επιρροής, ανέλαβε στην πράξη το νομοθετικό έργο. Αποφάσιζαν για εμάς, χωρίς εμάς. Αυτό που μέχρι χθες κατήγγελλε η αντιπολίτευση, σήμερα αναγνωρίζεται –έστω και καθυστερημένα– από ένα κομμάτι της συμπολίτευσης.

Στην ουσία, ακόμη και οι ίδιοι ζητούν πολιτική αλλαγή.

Το ερώτημα όμως δεν είναι αν θα υπάρξει αλλαγή. Το ερώτημα είναι τι είδους αλλαγή θέλουμε.

Θέλουμε βουλευτές-«σταυροκουβαλητές», παρόντες σε εκδηλώσεις και απόντες από τις αποφάσεις; Ή θέλουμε εκπροσώπους που διαμορφώνουν πολιτικές, που παρεμβαίνουν ουσιαστικά και που δίνουν μάχες για τις τοπικές κοινωνίες;

Για 7 χρόνια, η συζήτηση στα νησιά ήταν εγκλωβισμένη σε ένα λάθος ερώτημα: «Γιατί δεν έχουμε υπουργό;».

Η σωστή ερώτηση όμως είναι άλλη:
Γιατί δεν άφησαν τους βουλευτές να εκπροσωπήσουν πραγματικά τα νησιά τους;

Η απάντηση βρίσκεται στο ίδιο το μοντέλο διακυβέρνησης.

Απέναντι σε αυτό, η χώρα χρειάζεται μια καθαρή πρόταση:
Αποκέντρωση στην πράξη. Ενίσχυση του ρόλου του βουλευτή. Συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στη λήψη αποφάσεων. Νέα πολιτική κουλτούρα, με διαφάνεια, λογοδοσία και ουσία.

Γιατί η δημοκρατία δεν λειτουργεί με κλειστές πόρτες.
Και η περιφέρεια δεν αντέχει άλλες αποφάσεις «από πάνω».

Αν αυτή η παρέμβαση είναι η αρχή, τότε ίσως βρισκόμαστε πράγματι μπροστά στο τέλος ενός μοντέλου που απέτυχε.

Και αυτό, δεν είναι απλώς μια εσωτερική κρίση.
Είναι μια ευκαιρία για επανεκκίνηση.

Παναγιώτης Π. Κουνάκης

Αν. Γραμματέας Τουρισμού ΠΑΣΟΚ

The post Η αρχή του τέλους για το δήθεν «επιτελικό» κράτος appeared first on Panagiotis P. Kounakis - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Π. ΚΟΥΝΑΚΗΣ.

Μπορεί όμως η πολιτική να εξαντλείται σε αυτό;

Κάθε Δωδεκανήσιος πολιτικός θα έπρεπε να έχει τρία πράγματα ψηλά στην ατζέντα του:
– το ακτινοθεραπευτικό τμήμα για τη Δωδεκάνησο,

– το μεταφορικό ισοδύναμο,

– και τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ στα νησιά.

Δεν πρόκειται για παροχές, αλλά για αυτονόητες πολιτικές δικαιοσύνης και ισότητας για τους νησιώτες. Είναι ζητήματα υγείας, καθημερινότητας και οικονομικής επιβίωσης.

Όμως η μεγάλη εικόνα ξεπερνά τα επιμέρους. Σήμερα οι πολίτες δεν αισθάνονται ότι ζουν σε μια χώρα όπου οι θεσμοί λειτουργούν. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ότι η δικαιοσύνη θα είναι ακριβοδίκαιη και ανεξάρτητη. Δεν υπάρχει σιγουριά ότι η προσπάθεια μπορεί να ανταμειφθεί χωρίς γνωριμίες ή “σπρώξιμο”.

Δημιουργείται έτσι μια Ελλάδα δύο ταχυτήτων: από τη μια η Ελλάδα των λίγων που συσσωρεύουν πλούτο, και από την άλλη η Ελλάδα των πολλών που αγωνίζονται διαρκώς, για να σταθούν όρθιοι, συχνά με τη σκέψη να αναζητήσουν αλλού την προοπτική που εδώ δεν βρίσκουν.

Η πολιτική, αν περιοριστεί μόνο στη διαχείριση επιδομάτων, κινδυνεύει να καταντήσει μηχανισμός ανακύκλωσης της φτώχειας. Χρειάζεται μια νέα πολιτική κουλτούρα, που θα βάζει στο κέντρο τον πολίτη και θα δημιουργεί πραγματικό στέρεο έδαφος για να ονειρευτεί και να χτίσει τη ζωή του.

Η Ελλάδα αξίζει περισσότερα από λίγες εξαγγελίες κάθε Σεπτέμβρη. Χρειάζεται μια πολιτική που να παρέχει προοπτική, αξιοπρέπεια και σταθερότητα. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα για όλους μας.

Το στοίχημα για όλους εμάς, ανεξαρτήτως κομμάτων, είναι να μην αναπαράγουμε την κουλτούρα που κατέστησε την Ελλάδα έναν φιλόξενο προορισμό για τους επισκέπτες ημερών και αφιλόξενο για τους Έλληνες.

Η αλλαγή αυτής της κουλτούρας είναι το πρώτο βήμα για μια πατρίδα που θα σέβεται και θα εμπνέει τους πολίτες της.

Η ΔΕΘ θα έπρεπε να είναι η αφετηρία αυτής της νέας πορείας. Όχι μόνο ένα βήμα εξαγγελιών, αλλά μια ευκαιρία να συζητήσουμε πώς η χώρα θα σπάσει τον φαύλο κύκλο της εξουσίας ως λάφυρο και της λογικής του “ξέρεις ποιος είμαι εγώ”. Να συμφωνήσουμε ότι πολιτική σημαίνει θεσμούς που λειτουργούν, ίσες ευκαιρίες, διαφάνεια και εμπιστοσύνη.

Παναγιώτης Π. Κουνάκης

Αν. Γραμματέας Τουρισμού ΠΑΣΟΚ  

The post Θέλουμε διαχειριστή φτώχειας ή εγγυητή δημοκρατίας; appeared first on Panagiotis P. Kounakis - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Π. ΚΟΥΝΑΚΗΣ.

Δήλωση του Παναγιώτη Κουνάκη μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στις εσωκομματικές εκλογές ου ΠΑΣΟΚ:

“Συγχαρητήρια σε όλους για τις άψογες διαδικασίες, ευχαριστούμε όλα τα μέλη μας που συμμετείχαν σε αυτή την εκλογική μάχη.

Συγχαρητήρια σε όλους τους υποψήφιους τον Χάρη Δούκα,τον Παύλο Γερουλάνο , την Αννα Διαμαντοπουλου , τον Μιχάλη Κατρινη και την Ναντια Γιανακοπουλου για την θεσμική συμπεριφορά τους και τον πολιτικό πολιτισμό που επέδειξαν.

Συγχαρητήρια βεβαίως στον πρόεδρο μας Νίκο Ανδρουλάκη που ανανέωσε την εμπιστοσύνη του κόσμου στο πρόσωπο του.

Οι πολιτικές Μητσοτάκη και αυτή η κυβέρνηση της αλαζονείας και της αναισθησίας είναι ο αντίπαλος μας.

Όλοι μαζί προχωράμε μπροστά.”

Παναγιώτης Π. Κουνάκης

The post Η κυβέρνηση της αλαζονείας και της αναισθησίας είναι ο αντίπαλος μας appeared first on Panagiotis P. Kounakis - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Π. ΚΟΥΝΑΚΗΣ.